Oh My God... I'm mean... Oh ME !

Τώρα που ξεκινάει η καινούρια ( μαθητική ) χρονιά σκέπτομαι να κάνω κάποια πράγματα. Το πρώτο από όλα αυτά θα είναι φυσικά να πάρω το HTC Dream ( ή κάποιο καλύτερο Android Mobile ). Εκτός από αυτό το, δεύτερο Gadget που κάποια στιγμή θα πάρω ( που θα πάει... ) είναι το Sleeptracker.


Άλλα σχέδια αγορών είναι ίσος ένα ποδήλατο. Δεν ξέρω για αυτό αλλά τώρα που έχω σταματήσει το Kung Fu τα πόδια μου άρχισαν αν "χαλαρώνουν" κάπως και δεν μπορώ να κάνω την πρώτη γυμναστική πάντα. Θα ήθελα να την κάνω μια φορά την βδομάδα τουλάχιστον ( η καλύτερη άσκηση για τα πόδια ).Επίσης το ποδήλατο θα βοηθήσει να αποκτήσω τα πνευμόνια μου τα οποία σίγουρα έχω "χάσει". Επίσης, αν είναι δυνατόν να πάρω μια συσκευή που κάνει massage σε όλη την πλάτη.

Πέραν όλων αυτόν. Πίσω στον Tech κόσμο. Βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον site που πραγματικά σε βοηθά να μάθεις ξένες γλώσσες. Αυτό είναι το Busuu. Το Busuu είναι πάρα πολύ βολικό και web 2.0 καθώς εκτός του ότι είναι user friendly σε βοηθά να "συνδεθείς" με άτομα που μιλάνε την γλώσσα που θες να μάθεις και αυτοί να σε βοηθήσουν με την σειρά τους ! Ένα ακόμα site που ενθουσιάζει είναι το Oosha ( Web application Oosah hosts a whopping one terabyte (that's 1,024 gigabytes) of media online for free. In addition to hosting videos, photos, and music you upload directly to the site, Oosah also integrates with Flickr, Picasa Web Albums, Facebook, and YouTube. Once you've connected your accounts, you can actually drag and drop photos between webapps—so, for example, if you uploaded a photo to Oosah that you wanted to add to a Flickr set, you can just drag and drop it onto Flickr in the sidebar. Oosah does have its limitations: Apart from hosting media only (no documents or executables here), you're limited to 200MB per video and 9MB per audio file.) ).

Το καλύτερο όλων που έχει το Oosha ? Έχει ιδική mobile έκδοση που μπορούμε να βλέπουμε μέσα του Browser του κινητού μας !


Reblog this post [with Zemanta]

Yawn... NO, κορόιδο !




Ξανά λοιπόν αργοπορημένο post. Η ( γαμημένη ) εξεταστική τελείωσε και από την άλλη βδομάδα ξεκινούν ( πάλι ) μαθήματα. Άντε να ξεκινήσω τις προπονήσεις γιατί σκούριασα.

Τι θέλω να κάνω: Fuck... έχω γεμίσει τον Firefox με τόσα addons που το κάτω μέρος μοιάζει με αγωνιστικό αυτοκίνητο... ( τουλάχιστον έχει την ταχύτητα για να είναι αγωνιστικό ). Θέλω να ξεφορτωθώ κάποια από αυτά. Το addon Yoono τα σπάει και εκτός από το 3~4 addons που αντικατέστησε είναι πολύ βολικό και καλό σαν σύνολο. Γιατί άλλο να έχεις 10~20 άσχετες υπηρεσίες “that's all there is to it” και άλλο να είναι “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα”.

Αυτό που θα ήθελα να δοκιμάσω, είναι ένα άλλος browser εκτός του Firefox ( ξέρω... WTF ), όχι δεν είναι ο Chrome ( αν και θα του ρίξω και αυτού μια ματιά ), είναι ο Flock. Ο Flock 2.0 για την ακρίβια είναι Firefox 3.* based με την ταχύτητα and stuff, αλλά το όλο πρόβλημα είναι το γνωστό “ρε πούστη μου... που είναι τα addons”. Ε, ναι, OK έχει μερικά addons αλλά δεν είναι Firefox. Σωστά ? *Bizzz* Λάθος(!), χθές βρήκα ένα blog που έλεγε πως στον Flock με κάποιο πειραματικό ( -μαγικό ? ) τρόπο τα addons του Firefox μετατρέπονται σε addons του Flock.

PS: Σε αυτό το post θα όλα τα links έχουν μπει από ένα addon του Firefox, το Zemanta ( Check this shit out ! ).

Reblog this post [with Zemanta]

Γραμμική Υποκρισία 1.

Έχω βαρεθεί την υποκρισία. Θα ήθελα να εκφράσω μια άποψη μου. Όλοι οι νόμοι γραμμένοι και άγραφοι, ηθικοί και ανήθικοι, όλα αυτά τα "όρια" που έχετε θέσει στους εαυτούς σας με το τι είναι λάθος και σωστό.

Η απάντηση που έχω δώσει εδώ και πάρα πολύ καιρό στον εαυτό μου είναι τίποτα. Όσο παράξενο και αν φαίνεται στην ανθρώπινη φύση δεν μπορούμε να πούμε αυτό είναι λάθος και αυτό είναι σωστό. Για κάποιον μπορεί να είναι λάθος για άλλον όχι. Κάποιος μπορεί να πει "Ναι αλλά ξέρω τις απόψεις του άλλου". Αν αυτό νομίζεις και εσύ που διαβάζεις αυτό το blog τότε κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Ούτε εγώ δεν ξέρω τον εαυτό μου ακόμα και οι ψυχολόγοι δεν ξέρουν τους ασθενείς τους. Απλά βάση αυτών που έχουν μάθει λένε "ξέρεις αυτός αντιδρά σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο που είναι σύνθεση των τάδε βασικών προτύπων".

Το μεγάλο πρόβλημα λοιπόν είναι. Οι άνθρωποι για να μπορέσουμε να ζήσουμε θέσαμε νόμους, ήθη κ.α. Για να το κάνουμε αυτό τραβήξαμε κάποιες γραμμές. Αυτές οι γραμμές μας χωρίζουν και μας ενώνουν. Δεν μπορώ να πω αν είναι λάθος ή όχι. Όλα είναι πολύ σχετικά και όμως τα πάντα είναι άσχετα. Γι' αυτό όποιος διαβάσει αυτό το post να έχει υπόψη η ζωή δεν είναι ένα σύνολο από γραμμές. Δεν είναι ούτε κύκλος ούτε ευθεία. Είναι εμπειρίες που μαζεύεις από τα άτομα που είναι κοντά σου.

Προσωπικά δεν θέλω να πιστεύω σε θεούς και δαίμονες. Φυσικά και υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που έφτιαξε τα πάντα. Αλλά αμφιβάλω αν αυτή η δύναμη χέστηκε για το τι κάνω εγώ. Πιστεύω στους ανθρώπους. Αν και ακόμα δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε από τα άλλα ζώα. Σκοτώνουμε, νοιαζόμαστε για την αγέλη μας, τσακίζουμε των ποιο αδύναμο.

Θέλω να πιστέψω πως αυτό θα αλλάξει. Αν πιστεύεις ότι "ο Θεός" αυτής της γραμμής που κάποιος άλλος χάραξε για εσένα και εσύ ακολουθείς νοιάζεται θα σου δείξω.

"Σκότωσε έναν και είσαι δολοφόνος, σκότωσε χιλιάδες και είσαι στρατηλάτης σκότωσε τους όλους και είσαι θεός". Από τον βαθμό τον φυσικών καταστροφών δεν βλέπω κανέναν θεό να νοιάζεται για την ζωή των ανθρώπων από τον βαθμό τον ανθρώπινων καταστροφών, δεν βλέπω ανθρώπους να νοιάζονται για την φύση και τους άλλους. Από της γραμμές που τραβάτε κάθε μέρα ποιο πολύ δεν βλέπω τους και όταν δεν βλέπεις δεν είσαι ελεύθερος.

Σταματήστε λοιπόν να νοιάζεστε τι θα πει ο ένας τι θα πει ο άλλος. Το πολύ πολύ να σας πούνε κάφρο. Δεν έχει σημασία οι γραμμές είναι τόσες πολλές που οι περισσότεροι κινούνται από αυτές σαν μαριονέτες.


Αυτό που θα πω σαν συμβουλή. Οι μουτζούρες είναι διασκεδαστικές, αφήστε κάτω το μολυβί των στερεοτύπων και της ξεροκεφαλιά και αρχίστε να έρχεστε έστω και λίγο ποιο κοντά σε άτομα που σας νοιάζουν και σε άλλους. Γιατί έτσι γίνονται οι αναμνήσεις. Με πόνο, με γέλια με ιδρώτα με κούραση, με αδικίες, με φίλους. Και αν όλα αυτά που είπα σου φάνηκαν επίπονα θα σε ρωτήσω. Αν όλα ήταν καλά, θα καταλάβαινες τι δεν είναι ?

SoTD 1o >> Παύλος Παυλίδης - Όταν Πεθαίνει Γύρο Κάθε μορφιά << :






2o >> Ξύλινα Σπαθιά - Ο Βασιλιά Της Σκόνης <<:

Βαράτε με και ας φταίω, ούτως ή άλλος τσάμπα είναι...



Το λοιπόν, ξανά για άλλη μια φορά γράφω αργοπορημένα post ( Fuck ), sorry about that. Έχουμε και λέμε. Το Android και τα gPhones είναι μερικές βδομάδες μακριά το πιο πιθανό είναι να τα δούμε κατά Νοέμβρη από ότι ακούω τέλος πάντων.

Συνεχίζοντας με τα άσχετα. Νομίζω πως επιτέλους θα καταφέρω να βρω άτομα για Band. Πρόβλημα: τεράστια έλλειψη χρόνου.


Ψάχνω μαζί με το καλό παιδί και άξιο παλικάρι ( aka rafael ) να βρω κάτι για γυμναστική ( πέρα του Aikido γιατί θέλω να διατηρήσω την πολύ καλή σωματοδομή που έχτισα τόσα χρόνια ). Σήμερα έκανα μια αρκετά καλή εκγύμναση ( push ups - Kung Fu ), αλλά θέλω να ανακτήσω την παλιά κράση μου ! Δηλαδή να μπορώ να τρέξω όσο θέλω.

Αφού δεν μας έκατσε το Tenis ( ακούς εκεί 40 Euro το μήνα για 2 ώρες την βδομάδα, δεν πάμε καλά ), θα δούμε για κολύμβηση και αν δεν κάτσει και αυτό θα του πω για Basket που απλά λιώνεις στον ιδρώτα και με την κατάλληλη προθέρμανση είναι ιδανική γυμναστική.

Τέλος, έχω να στάξω χρήμα πάλη γιατί επιτέλους θέλω να πάρω κάποια πράγματα από το εξωτερικό μιας και που εμείς στο Elladistan δεν επιτρέπεται να τα έχουμε και αν τα έχουμε είναι σε εξωφρενικές τιμές.

PS: Ξεκίνησε DEXTER Season 3 .!. FUCK O_O YEAH .!.

Don't care... and never will.



Λοιπόν μετά από άπειρο καιρό και πάλι Blogging. Τις προάλλες, ενώ ήμουν έξω, δείχνοντας και λέγοντας τίποτα άλλο από αυτό που έχω στο μυαλό μου ( ναι... έχω και από αυτό ;) κάποιος μου είπε " Μα καλά πως τα λες έτσι αυτά!". Να ξεκαθαρίσω κάτι, δεν μ' αρέσει να προσβάλω κανέναν και δεν το κάνω, φυσικά σαρκάζω τους πάντες και τα πάντα, σ' αυτούς συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου, οπού αυτοσαρκάζομαι όσο περισσότερο μπορώ. Φυσικά γελάω όταν κάποιος μου την "πει" ( πληρωμένη... ) δηλ. σε σαρκάζει και ο άλλος. Θέλω σε όσους διαβάζουν αυτό το blog να μάθουν ένα πράγμα για εμένα:

"I DON'T FUCKING CARE" για το τι γνώμη έχει ο οποιοσδήποτε για εμένα, τα άτομα που πραγματικά με νοιάζει οι άποψη τους μπορώ να τα μετρήσω στα δάκτυλα του ενός χεριού και πάλι να έχω περίσσια δάκτυλα. Αυτόν η άποψη για εμένα με νοιάζει γιατί αυτοί με ξέρουν έστω όσο μπορεί κανείς να πει ότι ξέρει κάποιον άλλο. Οι γνώμη τον άλλο ποτέ δεν με επηρεάζει, απλά ανάλογα για το τι γνώμη έχει ο άλλος για εμένα μπορεί να αλλάξει την δική μου απέναντι του. Όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν με κανέναν τρόπο ότι δεν δέχομαι συμβουλές αλλά τις ενθαρρύνω εν αντιθέσει.

Την προσωπική και ταπεινή μου γνώμη. Να μην σας νοιάζει τι λένε η νομίζουν οι άλλη για εσάς παρά μόνο αν πραγματικά ο άλλος σας νοιάζει και σας αγγίζει. Υπάρχουν πολύ λίγα άτομα σ' αυτόν τον κόσμο που είναι πραγματικά κοντά μας, μοιραστείτε τις ωραιότερες και χειρότερες στιγμές μαζί τους. Γιατί όπως και στα γλυκά... μπορεί την ζάχαρη να την γευόμαστε πρώτα αλλά αν δεν το ψείσεις μαζί με όλα τα ασήμαντα και πικρά αλλά υλικά, στο τέλος θα έχεις μια γεύση άνοστη, κενή και στυφή. Γιαυτό κάντε ένα κόπο. Όταν κάποιος σας πει να πάτε για πολλοστή φορά σε κάποιο μαγαζί που η μουσική παίζει στα 40.000 dB και σε ποτίζουν ποτό με βενζίνη, πείτε ένα "iGamisou" και περάστε με κάτι τουλάχιστον εποικοδομητικό την ώρα σας.

Τέλος, VotD:

Με σάλιο και υπομονή ο κώλος θα γίνει... μουνί ( μπίπ ).


Το επόμενο βίντεο είναι μια ευγενική χορηγία καφρίλα και χρόνου και "χόρτου" που σπαταλήθηκε από τους ομώνυμους κάφρους.


University Lipdub (HS Furtwangen) from DASKAjA on Vimeo.

Δεν έχω να γράψω και πολλά λόγια. Απλά γούσταρα απίστευτα τη έκαναν οι τύποι και τύπισσες. Αυτό όμως που μου έμεινε από μια τέτοια φοβερή προσπάθεια είναι εχμ... hate!!! ΡΕΕΕΕΕ, γαμώ την κοινωνία που ζούμε μέσα βλέπω τις αίθουσες και τον τρόπο που κάνουν μάθημα, γενικά τις όλες εγκαταστάσεις ενώ η δικιά μου σχολή είναι κυριολεκτικά φτιαγμένη από νοβοπαν.

( ακολουθεί πολιτική διαφήμιση ).
FUCK για τις εγκαταστάσεις μας
FUCK για την μαλακία που μας δέρνει και με αρχαίες τεχνικές Kung Fu μάλιστα .
FUCK για τα εγκεφαλικά κύτταρα που μας λείπουν λες και έχουμε τον εγκέφαλο μας σε φούρνο μικροκυμάτων αντί για το κεφάλι μας.

Τέλος πάντων. Συνέχεια... ο Rafael μου δάνεισε τελικά το piano/συνθεσάιζερ, αγόρασα και ένα μικρόφωνο με βάση και έχω ουσιαστικά ένα Home/studio ( κυριολεκτικά ).

Άσχετο, όχι ότι συνήθως λέω σχετικά πράγματα ( είμαι η ζωντανή απόδειξη ότι η θεωρία της σχετικότητας είναι μαλακία ). Πείρα κάτι παπουτσάκια(!) και γαμώ.

Moving on. Το βλέπω το όλο "format στα πάντα και Kubuntu installation μέχρι και στις κάλτσες" project να καθυστερεί για δύο βασικούς λόγους.
1) Δεν έχω αρκετά άπλυτα για να βάλω πλυντήριο, επομένως όχι φρεσκοπλυμένες κάλτσες.
2) Τα torrents έχουν πάρει φωτιά. Αυτά στο Notebook ξεμπερδέψουν ( ένα πολύ σημαντικό κατεβαίνει κατευθείαν στον Εξωτερικό HDD ), τώρα όσο για το Desktop εκείνο εδώ και καιρό έχει ρόλο Downloder/Uploader.

Τέλος. Έχω θέσει δύο στόχους πριν τελειώσουν οι διακοπές μου.
1) ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΝΕΡΟΤΣΟΥΛΗΘΡΕΣ.
2) Να πάω μαζί με τους κάφρους και με μερικές κοπέλες φυσικά ( να βλέπονται, ναι καλά κατάλαβες rafael σε εσένα το λέω ).

Αυτά. Αφήνω το Internet και πάω στο Outernet ( γνωστό και ως real-world, Matrix, Βασίλειο μου ή και απλά " Ο πλανήτης στον οποίο υπάρχουν διάφορα/διάφοροι και ο Δημήτρης".

SoTD κάτι επίκαιρο, άντε και Χριστός Ασβέστη:

(Η2Ο) Footprins In The Sand



Λοιπόν μόλις τελείωσα ένα από τα καλύτερα anime που έχω δει ποτέ μου. Ο τίτλος του είναι "H2O - Footprins In The Sand" και είναι EPIC. Μόλις 12 επεισόδια. Τα είχε όλα όσο αναφορά τις σχέσεις ανθρώπων, που μ' έκανε να θυμηθώ αυτό το "ξεχασμένο" Blog. Αν και ο πραγματικός λόγος είναι ότι δεν έχω internet βρήκα το έναυσμα και το κουράγιο να κάνω ένα post. Θέλω λοιπόν να πω ότι στις ζωές μας πάντα θα υπάρχουν κάποια άτομα που είναι ποιο κοντά μας. Είμαστε σαν μια παραλία, όλοι όσους έχουμε γνωρίσει θα αφήσουν τις πατημασιές τους. Το ζήτημα είναι ποιών οι πατημασιές δεν θα σβήσει το κύμα που λέγετε χρόνος, πόνος, ζωή. Θέλω πολύ να κάτσω και να γράψω λίγοι ποιοτική μουσική. Αυτό που θέλω ακόμη περισσότερο είναι κάποιος να την ακούσει. Για πολλούς το να κάτσουν και να μιλήσουν είναι κάτι σημαντικό. Εγώ το κάνω πολύ, μα πάρα πολύ σπάνια. Λίγες φορές θα με ακούσει να μιλάω κανείς σοβαρά εκτός και αν το επιτάσσουν οι καταστάσεις. Αν κάποιος θέλει να με μάθει, θα με μάθει μόνο από την μουσική μου. Εκεί είμαι 100% αυθεντικός εγώ. Ούτε μάσκες, ούτε αστεία ( τις περισσότερες φορές ), ούτε τίποτα. Απλά εγώ...

SotD το Broken από Seether & Amy Lee ( καλή ακρόαση ):